Belki bu akşam denk gelmiştir birilerine.Kelime oyunu yarışmasına mail ile başvurmuştum çünkü çok severek izlediğim bir yarışma idi.Telefonla canlı yayına katıldım ve sordukları zor soruyu eşimin yardımlarıylada bilince yarışmaya davet edildim:)Yarışma bloomberg kanalında.Yarın arayıp ne zaman gelebileceğimi soracaklar ve teyitleşeceğiz.Tabii benim birden yoğunlaşan işimden izin almam gerçekleşebilirse:)İşyerinden arayan arkadaşlar oldu heyecanla.Tesadüfen izlemişler,tebrik ettiler.Çok heyecanlandığımı söylemeliyim.Bakalım orda naapıcaz.Rezil olup dönmek var:))


   Geçen haftaki en önemli duraklarımızdan kızkardeşim Suna'nın evi.Kendisi nefis bir su böreği açmış.Kıymalı ve peynirli.Ben bu hamurişlerinde ne kadar beceriksizsem,benim kızkardeşlerde bir o kadar maharetli.Hazır hamur yok.Tamamen elde yapma ve ocak üstünde kızartarak pişirme...Tadını anlatmaya gerek varmı?


     Sakine'nin enfes profiterolü.Hiç üşenmeden yapmış getirmiş sağolsun.Kreması daha bir lezzetli geldi bana,ben sormadan o söyledi.İçine beyaz çikolata eritmiş ..Tatlı zevkine hayranım bacım.Bu işin ''prof.,,usun sen yaa:)
  Bu arada herkesin Mevlüd Kandilinide can-ı gönülden kutluyor,dualarımızın kabulü temennisiyle sevgilerimi gönderiyorum..

Sonracığıma 1 ay içerisinde 2 kez gittiğim memleketimiz vardı sırada.Yollarda kara yakalanmaktan korkup çıktık hemen yola.Bu kez korktuğumuz başımıza gelmemişti çok şükür..
Kayseri'ye vardığımızdada kar yoktu..
Biz getirdik sonra:)


    Sadece Erciyes'te kar vardı..


     Birazcıkta şehri tepeden gören Talas ilçesinde.Ali Dağı yakınlarındaki sarnıçlı mağarayı görmek istedik..


                                                        Kapalıydı..


İki günlük Kayseri durağımızdada fazla vakit yoktu..
Annemlerin yazlık eve uğradık.


                                               Karla mücadele ettik:))

   
                       annem çocukluk günlerine döndü:)


  
              Kardan adam yapıp burnuna havuç takacak kadar kar olmamıştı biz ordayken:)..Şimdi çokmuş,bir ordu kadar kardan adam yapacak kadar:))


     Yazın çiçeklerin doldurduğu yemyeşil bahçeden eser yoktu ama kızlar yinede keyfini kısada olsa çıkarmasını bildiler..


    Burada bitmiyor tabi..Devamı gelecek...
    Şimdi şarkı dinliyorum..Beraber dinleyelim...

   Zehralarda sömestr tatili dolayısıyla Ankara'ya,annesine yani benim görümcem oluyor kendileri:),gitme planları yapınca kızları biz aldık,kendiside arkamızdan hızlı tren ile Eskişehirden yola çıktı.Diğer görümcemin kızı Zekiye'de Kayseri'den oraya gelmişti.Gelin Dilruba ve oğlu Ercihan ilede birlikte oturan görümcemin evinde 13 kişi olarak geceledik:)..Çokta güzeldi,yine benim uykusuzluğum hariç:)..Bahsetmiştim belki,yer yadırgamalarımdan.Sabah 6 ları bulan uykusuzluk beni gün içerisinde oturduğum yerde uyuklamalarıma sebep olsada şikayetçi değildim halimden..
  Yeni evli gelinimiz Dilruba tüm misafirperverliği ile bizi şaşırttı.Güzel güzel,özenli sofralar kurdu.Görümcemde herzamanki gibi öyle güzel yemekler hazırlamıştıki bize,deyim yerindeyse gerçekten parmaklarımızı yedik:)Eli çok güzeldir,lezzetlidir hep.Arkamızdanda Ankara'ya akşama karı sürükledik herhalde,nasıl bir kar yağdı öyle.Bizimkiler gece yarısına kadar karda dışarda eğlendiler.Tadını çıkardılar.


   Dilruba'nın elleriyle hazırladığı sofra..


       Bu kaseyide Dilruba'ya hediye almıştım.Bayıldı:)


   Ablasına kavuşan kardeşin görüntüsü böyle oluyor galiba:)Ablam olmadığı için:))


       Bamya çorbası bitirdi beni zaten:)..


            Mantıyada ne denirki zaten..Hakikaten çok lezzetliydiler..


          Hazal zaten 2 gün boyunca tüm usluluğu ve tatlılığı ile bizleri kendine hayran bıraktı..


           Kahvaltı sofrası gökkuşağı gibiydi..İçimizi açtı.İştahımızıda:))


      Gelin hanımın detayları beni büyüledi..


      güzel sofralara güzel muhabbetler eşlik etti..


      Sabah Kayseri'ye doğru yol alacaktık.Kar şiddetlenebilir ve bizi zora sokabilirdi.Gitmeden ablamız sağolsun bize katmer yaptı.Kahvaltıda yedik.Nam..nam...nam...:)



    
    Herşey çok güzeldi Ankara'da..Tekrarlarını nasip etsin Rabbim.Herkese çok teşekkürlerimi iletiyorum...
    Bu arada kilomla ilgili gelişmeleri merak ediyormusunuz bilmem:)Benim bu dikkat etmeler bir kaç haftadır askıda.Tatil münasebetiyle ertelenmiş durumda idi.Hayret verici bir şekildede verdiğim 2 kiloyu koruyorum:)..Yalnız ne güzel az yemeye alışmışken yine sıfırdan başlayacağım.Nasıl başlayacağım bilmem..Kalın sağlıcakla..

  Bir önceki yazıma baktığımda sanki gidiş yolunda birşeyler hissedilmişçesine bir yazı ve buna mukabil güzel dualarla ve iyi bir yolculukla taçlandırılmış yorumları okuyunca şimdi tebessümle Rabbime şükrediyorum.
  Beyaz'a,kar'a olan özlemimizi fazlasıyla giderdik:)..Herşey güzeldi.Sadece gidiş yolunda geçirdiğimiz ufak ama sonucu büyük olabilecek iki kazamız dışında.Çok şükür zararsız ziyansız atlattık.
  Antalya'dan çıktığımızda çiseleyen yağmur dışında hiçbirşey olmayınca bizlerin kar görme sabırsızlığı Afyon civarında giderilmeye başladı.Hatta artık buzlanmış,temizlenmemiş yolla birlikte endişeye dönüşmeye başlayınca ben arabanın koltuğuna farkettirmeden sıkı sıkı tutunarak endişemi azda olsa gidermeye çalıştım.Sandıklı civarında artık yürür hızda giden eşimin buzlanmış ama bu kalın buz tabakasının girintili çıkıntılı yapısında yavaş gitmekten başka yapacak hiçbirşeyi yoktu...Arabanın 180 derece yola ters kayıp orta refüjdeki karlara saplanıp yan yatmamızı engelleyecekte hiçbirşey yoktu.Daha kötü sonucundan Rabbim korudu..
  İlk şoku atlatıp,yardıma gelen yol çalışanları ve polisin sayesinde uzun uğraşlar sonucunda arabayı yola çıkaran ekiplere nasıl teşekür edeceğimizi şaşırdık ama daha Eskişehir'e kadar bir dünya yol vardı.Geri dönsekmi dönmesekmilerle 5 km kadar gitmişken aynı şekilde ikinci kez şiddetli bir şekilde kayıp ,orta refüje saplanınca sinirler bozuldu...Yaren ağlayıp geri dönelim demeye başladı,ben ellerim ve dizlerimin titremesine engel olamayıp ama olabildiğincede (Benden hiç beklenmeyen şekilde) soğukkanlı olmaya çalıştım..Geri dönmek istiyorduk ama bir o kadarda karlı ve buzlu yolu tekrar yaşamayada gözümüz yemiyordu.Üstelik polislerde yolun Afyon'dan sonra rahat olduğunu söylüyorlardı.Bu sefer yoldan geçen arabalar durup yardıma koştu sağolsunlar.Hatta o kadar minnettarlığımızı dile getirmişizki,ailesiyle birlikte seyahat eden adamcağız''bir gün sizde beni kurtarırsınız,,dedi.Eşim umarım böyle bir şeye gerek kalmaz diyerekte tebessüm ettirdi. 


     İlk kazamızın kurtarma anlarını Minelnur cep telefonuyla hangi ara görüntülemiş,görünce şaşırdım.Üstelikte hepimizden fazla araba dönerken çığlık attığı halde:)..Zincir taktık ve yolumuza uzunca bir süre böyle devam ettik.Eskişehir il sınırlarına girdiğimizde bıçakla kesilmiş gibi,çizgi halinde yollar tertemizdi.Afyon karayollarına bu konuda teessüflerimide burdan iletmek isterim.Derin bir nefes aldık.Ama gelin birde bana sorun.Zehralara vardığımızda gerginlikten ne dizlerimde derman,ne kollarımda güç vardı.Var olan tek şey şiddetli bir migren ve boyun ağrısı.Artık ne kadar gerildiysem..O gecede o kadar yorgunluğa ve strese rağmen hiç uyumadım.Bu ertesi gecede devam edecek gibi görününce mecburen yatıştırıcı ve sakinleştirici bir ilaç almak zorunda kaldım.


     Kazalardan önce keyfi yerindeyken güzelde resimler çekmiş..

      Lokum üretimi canlı olarak izleniyor:)


   Eskişehir'e ulaştığımızda akşam olmuştu...4 saatte gideceğimiz yolu 11 saatte almıştık..Huzurlu bir akşamdı.Sıcacıktı Zehraların evi.Dayı çok endişelendik derken eşime,bu duygusu gözlerinden okunuyordu.


      Kızlar stres atacak yollar bulmuştu bile.


    Közlenmiş Maraş biberleri turşu olunca ne kadar lezzetli oluyor tatmış olduk Zehra'nın sofrasında.


    Ertesi gün Eskişehir'in ne kadar soğuk olduğunu bu fotoğraflar sanırım göstermeye yeterli delil..

 
    Porsuk nehri bile donmuşken:)


     sıcacık çiğbörekleri götürdük:)


                    Sıcacık sevgileri Aslı ile içimizde hissettik..


   Hanımlar evde ağırlıktaydı:)..Hep beraber Ankara'ya gitmeye karar verildi..Sevgili görümcemlere:)Arkası yarın diyeyim artık ve eldeki malzemeyi bitirmeyeyim..Sizleri seviyorum ve güzel dileklerinizi yolculuk boyunca yüreğimde hissettiğimi sakın unutmayın..

    Umarım bu kadar karlı değildir yollar tabii..
    Yinede kar görmek istiyoruz..
    Eskişehir,Ankara ve Kayseri'deki sevdiklerin sıcaklığını,
    Ailece yolculuk yapmanın keyfini,
    Muhabbete doyamayıp sabahlamak,
    Yalnız olmadığımızı hissetmek,
    Kardan adam yapıp burnuna havuç takmak:)
    Belki Erciyes'te bulutlara yakın olmak,
    Eskişehir'de bir çiğbörek yemek:)
    Uykuyu arabayla yolculuk esnasına bırakmak,
    Yolda bir yerlerde durup bir sıcak çay içmek,
    Kısacası....
    Gitmek istiyoruz,bir haftalığına buralardan.
    Yarın yolcuyuz,bağlasanız durmayız:))
    Haftaya görüşürüz.................................
   

   
Bu türkünün sözlerini sizlere armağan ediyorum...

   Kaç zamandır işsiz güçsüzüm:)Yani izindeyiz,çok şükür işim var.Evde aylak aylak bilgisayar başında sörf yapmak şu dakikalara kısmetmiş ancak.
Yıllar öncesinin resimlerini eşim taramıştı bilgisayarda.Hatırladım,bir açıverip bakayım dedim.Neleeer varmış neler...Bir kere ben,şu anki halimden çok memnunum,hiç şikayet etmiyciim:))..Valla eşim beni o hallerimle iyi beğenmiş yani ne yalan söyliim:)
Ben kazanmışım yıllar içinde diye düşünüyorum ama o çok şey kaybetmiş:)Zavallımın saçları sırma gibiymiş:)Hiç farketmeden gitmiş yani..
Ama kızlarım ne şekerlermiş.Nurtopu gibi 2 dünya güzeli doğurmuşum:)O zamanlar çok farketmesemde:)Neyse efem,çok konuşmadan maziye bir bakıverelim,kimler varmıış,nasılmışız..


   O kadar geriye gideceğimki:)Bu benim doğmama vesile Hollandalı ebe:)Ben dahil tüm kardeşlerimin dünyaya gelişine şahit olan ilk insan..Annemler yıllar yılı onu arayıp sormuşlardı.Müthiş bir vefa örneğini ilk defa benim doğum ebeme göstermişlerdi..Babam bu resmi Hollanda'da annemle gezerken onu tesadüfen gördüklerinde çekmişler.Öyle anlattılar.Adını ben hatırlamıyorum ama onlara sorsam şimdi şıp diye bilirler..


     Buda bendeniz:)Sanırım bir yaşında bile yokum ama ilk çocuk olmanın verdiği şansla bir hayli küçüklük resmim var.Amcamla ..Resimlerim hep böyle,kucaktan kucağa gezmişim:)


   Fotoğraf çekmek için babam nedense hep parka götürür elimizede birer çiçek verirdi:)Annem bu elbisesini hala saklıyor sanırım.Yıllar önce ben bile girememiştim.Benden bir yaş küçük erkek kardeşimde pek uysaldı,çok iyi anlaşırdık..Bana bağımlı yaşardı sanki öyle hatırlıyorum.Yalnız bu resimde annemin kısacık kestirdiği saçlarımdan dolayı görünce çok ağlamıştım.Bende derin izler bırakmış:))


     Bu resim Türkiye'de çekilmiş.Annemler (ne akla hizmet derler hala) bizi buraya birkaç ay rahat çalışabilmek için bırakıp dönmüşler Hollanda'ya...Ben kısa bir süre sonra süt diye tarım ilacı içince anneannemlerde:) ölümden dönmüşüm.Beyaz sıvı ne varsa nerde görsem çamurda olsa yatıp içermişim:)Anneannemler bu resmi annemlere çektirip yollamışlar.İyi olduğumuzu gösterir bir delil olarak:)Bu resimde ama hala iyi değilim sanırım,somurtmuşum..



      Bu şişko ben değilim tabii:) Büyük bir hevesle beslemiş olduğum büyük boy kızım Minelnur:)Sanırım 4 aylık yada 5 aylık..


    Bu çirozda Yaren..20 günlük falan..


    Minelnurun abla olduğunun ilk günü..Kardeşimi sallıycam dedi tutturdu:)Yaren henüz dünyaya şaşı bakıyor:))


    Babanın kızlarıyla ilk resmi:)Yanmışım ben!der gibi bakıyor:)

  Allahaşkına bendeki saçlara bakarmısınız:)Meşhur aslan yelesi modeli:)..Annemde ilk torunu Minelnur'u hiç yalnız bırakmazdı..Yaa benimde çocuğum birazda ben başbaşa kalmak istiyorum kızımla!derdim içimden hep:))Annem,sen banyo yaptıramazsın,sallayamazsın,yok bilmezsin,anlamazsınlarla kızımı bir süreliğine sahiplenmişti:)


    Bana göre birbirlerine zerre kadar benzemeyen iki kardeş...

Kızkardeşimin kına gecesinde çocuğum sefalet içinde merdivenlerde sürünüyor:))Hiç bakamamıştım:((
 10 yıl önce...Antalya'ya ilk geldiğimiz yıllar.Yarenim çok tatlı..


   Eşimle evlendiğimiz yıl..Kayseri'de Barış Manço'nun konseriydi..Aynı zamanda doğum günümdü.Eşim;Doğum gününün şerefine Barış Manço'yu getirttim diye espri yapmıştı..Aman ne de gülmüşüm öyle..


     Annemle,rahmetli kayınvalidem...İyi kankilerdi..


   Ben anladımki ,Minelnur'la oyuncak gibi oynamışım...Hala büyüyememişim:)


      Yine Antalyadaki ilk yıllar..


Harika bir şarkı...