26 Eylül 2013 Perşembe

Alamanya-3



Son bölümle Avrupa:) macerama bir nokta koyayım artık diyorum.
Münih'ten sonra geçtiğim Düsseldorf'ta çok kısa bir süre kalıp,dönüş biletimde ordan olunca oraya ait görselleri kayda değer bulmayıp çekemedim dersem yeridir.
Zaten Münih'ten sonra orası bana pek bi avam:) geldi..
Almanya'nın güneyinden kuzeye doğru gittikçe daha sakil bir hal alıyor..
O düzen ve doğa güzelliği sankim biraz daha azalıyor..



Sarı güller...hazan güller..


Bir hafta sonra yapılacak ''Oktoberfest,, leri için dünyanın heryerinden ve Almanya'dan gelen konuklar sokaklarda geleneksel giysileri ile dolaşmaya başlamışlardı..


     4 günlük seyehatimde dışardan yediğim 3 şeyden biri işte bu hevesle aldığım patateslerdi:)
Sağolsunlar konuk olduğum tanıdık ve akrabalar ordu doyuracakmış gibi her seferinde geleneksel yemeklerimizi hazırlayınca buraya özgü tadlara pek zamanda kalmadı açıkçası..Bende çok güvenerek yiyemedim desem yeridir..Tuhaf ve kötü kokan ızgaraları sokaklarda burnumu kapattıracak derecedeydi..Gelirken bagaj haddimi aşmak zorunda bırakan çikolata ve peynir dışında birşeyde getirmedim..Onlarında zaten çoğu burda olunca..İnsan ''Milka,, çikolatalarını oradan daha pahalıya ne diye getirir:)?..Neyse..Birdahaki gidişlerimde daha bilinçli alışveriş yapmak gereğini anlamış oldum.







Akşamda sağolsunlar en meşhur caddelerinden birini gezdirdiler..Binalar belli çok eski,ama o kadar sağlam görünüyorlarki..Birazda kendimi o savaş zamanındaki Almanya'nın filmlerindeki havada hissettim bu binaların önünde..
Kasvetli ve askeri karargahları andıran yapılar..Ruhum biraz sıkıldı.









İlginç dekorasyonları ile ünlü markalarında bulunduğu bu caddede akşam 20:00'den sonra açık dükkan bulmak imkansız..Yani heryerinde öyle.Öyle biz canımız isteyince akşam çiğköfte bile bulup,saat 23:00 lere kadar açık avm lerde gezen tozan,alışveriş yapan milletiz..Kapılar duvar heryerde.Almasak bile girer çıkar.inceler,fiyat alır,gönül gezdiririz:))..Yok..Burada gönlününde,kendininde,gezmesinin bir saati var..Herşey kurallı.Gece kulüpleri haricinde gidebileceğin bir yer yok...Eh oda beni çok yoracağı için program dışına aldık:))


Yine ''Oktoberfest,, etkinliği kapsamında meydanda bir konser vardı ve meydanın içi hıncahınç doluydu..Sadece gençler değil,80'ini aşmış çiftler bile bu konserde kadeh kaldırıp eğleniyorlardı:)


      Ha bire vitrinlerin içini çekmişim:)..Mercedes'in ilk arabalarındanmış,dokunmak yasakmış:)


Ertesi gün hızlı trenle Düsseldorf'a geçtim..
5 saatlik konforlu bir yolculuktan sonra istasyondan Wuppertal'a müşterimizle buluşmak üzere yola çıktım ve işlerimi hallettikten sonra Wuppertal'da 25 yıldır görmediğim akrabamız Menekşe teyze'ye uğramak istedim.Gelmeden önceki akşam aradık ve çok şaşırdı..Hatta belli bir yer belirleyip oradan beni alabileceklerini söyledi ama ben adresle kapılarına kadar varıp zile basınca şaşkınlıktan kalakaldılar:)..
Söylemesi ayıp Almanya'yı avucumun içi gibi biliyorumda:))


Trenle giderken gördüğüm manzaraları kaçırmak istemedim..Ne vardı güzelim vatanımdada azcık yağmur fazla yağaydı heryerede şu yeşilin güzelliğini heryerde görebilseydik..
Ama şükürler olsunki Türkiyeliydim,.Böyle havaalanındaki polislerin robotvari,cd takılmış gibi ses tellerine, tekdüze mimiksiz ve soğuk konuşmaları açıkçası hiç ısınamadığım, hoşlanmadığım tavırlardı..
Gelirken pasaportuma basacakları çıkış mührü için beklediğim sırada sıra bana gelince yaşananları birazdan anlatıcam zaten..


                                                      Köln'den geçerken..


Menekşe teyzem yılların özlemini nasıl gidereceğini şaşırdı...En son benim çeyizlik yorganlarımı nasıl hazırladıklarına kadar geri gittik sohbetlerimizde:)..O kadar yemeğin üzerine meyveyide elleriyle soyup yedirdi..Aklına gelebilecek en son şey
benim pat diye kapısını çalmammış:))Haksızda değil..


Apartmanın arkasında bulunan bahçesini gezdirirken,Alman komşusunun çocukları için kendi yaptığı bu oyuncağı görünce detayların ve el emeğinin güzelliği her daim başka dedim....Özenilmiş.Hoşuma gitti..


Almanya'dan ayrılırken edindiğim izlenimler artık bir yetişkin gözüyle,Avrupa için daha başkaydı.
Genel olarak yolda yardım istediğim ,yer ve tarif sorduğum her Alman'dan istisnasız olumlu ve yardımsever tepkiler aldım.
Bende Türk ve yabancılara karşı oluşmuş düşmanlık önyargısından  dolayı farklı beklentiler vardı ama bırakın böyle bir davranışı çok detaylı yardım ve nazik tavırlarından dolayı şaşırmadım desem yalan olur.. Tabiiki nazik ve özenli bir Almanca ile sorunca tepkiler ona göre değişti..
Sadece Düsseldorf havaalanında çıkış işlemim için pasaport  kuyruğunda beklerken (herhangi bir ayrı ibaresi olmayan 3 tane  pasaport polis noktası) herhangi birine geçiyorsunuz.. 
Yeşil pasaportum olduğu için herhangi bir vize veya sorgu,sual olmadan geçebiliyorum..En azından öyle olması gerekiyor,hatta pasaportun ilk sayfasında olanlar bilir,kolaylık gösterilmesi ve gerektiğinde koruma bile sağlanması talep ediliyor:)..Aslında özel bir pasaport.Eşimin durumundan dolayı ailece böyle bir hakkımız oldu..
Hal böyle olunca bunu kullanmanın zevkinede bu seyahatte erişmiş oldum..Almanya'ya girerken Münih'teki havaalanı polisi pasaportun rengini görünce gayet nazik bir şekilde giriş mührünü basmıştı..

Çıkarken sırada beklediğim polise pasaportu uzattığımda önce şöyle bir baktı.Tok ve sevimsiz ses tonunu yükselterek;Biliyorsunuz Türkiye Avrupa birliğinde değil! dedi..Ben bekleyip nereye varmak istediğini anlamaya çalışıyordum..Birdaha aynı ses tonuyla yineledi ve ben;E yani ne demek istiyorsunuz? diye şaşırarak sordum..Bana;Avrupa birliğinde olmadığınız için bu pasaporta bir başka polis noktası bakıyor! dedi..Tamam siz şimdi bu pasaporta burda çıkış veremiyormusunuz? veremiyorsanız o polis noktası nerde diye sordum sinirlenerek..Yan taraftaki polisin mührü basacağını  ama kendisininde basabileceğini söyleyince tepem attı;Bana ses tonunuzu yükselterek o zaman ''Türkiye Avrupa birliğinde değil!,, diye bağırarak  neden alakasız bir şekilde hitap ediyorsunuz? dedim.Basma yetkiniz var ve buradada basabiliyorsunuz,ayrıca bunun için ayrı bir sıraya geçmem gerektiği hiçbir yerde yazmıyor beyninizimi okuyacağım! diye tepki gösterdim.
Mührü hemen bastı..
Pasaportu alıp geçerken döndüm ve bankodan eğilerek kendisine yumuşak bir ses tonuyla gözünün içine bakarak;''Zaten batmış Avrupa Birliğinize girmeyede hiç meraklı değiliz,,dedim gülerek..
Oh dedim uçağa binince:))
Antalya havalimanına inip pırıl pırıl güneşimizi görüp,pasaport noktasındaki kara yağız:)) polislerimizin birbirleriyle yemekte ne var acaba?yine kuru fasülyemi? muhabbetine şahit olup pasaportumu uzattığımda yüzümdeki gülümsemeden anladılarki ben ülkeme geldiğim için çok mutluydum..Bir an için kuyrukta bekleyip vizesiz takır takır giren Almanlar'a zorluk çıkarmalarını istedim içimden... 

3 MUHTEŞEM YORUM..:

Nursevin Sönmez dedi ki...

yağmur yağan yerde yeşilin rengi bir başka oluyor. :) güel güle gititn geldin. Darısı başıma demiyorum. ben Türkiyeyi bir gezebilsem.. Birde bizede çikolata kaldımı ?:) sevgiler

eylem ceylan dedi ki...

hiç merak etmemişimdir Almanyayı neden bilmem.oysaki abimde dahil olmak üzere bir sürü kuzen,teyze,dayı....var orada.çagırıp duruyorlar sürekli.Ama nedense gidesim gelmiyor bir türlü.Türkiyem cennet,insanları,yemekleri,yaşamları.....evet eksiklerimiz yok degil hatta çok fazla.ama yinede vatanım bir başka.öyle güzel anlatmışsın ki Almanyayı her gününü ve satırını özenle okudum.Yani gitmesemde olur o derece.

rana sultan dedi ki...

Selamun aleykum havva hanim hos geldiniz.vatanimiz gibisi yok havasi suyu helede insani yok hocbiryerde.....

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

instagramdayım..

Ben'ce...

Fotoğrafım
Limon çiçekleri
Antalya, Turkey
Yaşamımızın sınırlarını hayaller belirler.Hayallerin genişliği,yaşamın sınırlarını aşsada bazen,limon çiçeklerinin o dayanılmaz ilhamı kendini buralara atmış durumda.O kokuyu ömrünüzde birkez olsun hissetmeniz dileğiyle...
Profilimin tamamını görüntüle

Google Website Translator

İzleyiciler

Facebook'tayım.

Nereden böyle?

Misafir olduklarım

Sayfalar

Blogger tarafından desteklenmektedir.

Sponsors

Search

Yükleniyor...